Przez lata rozwój morskiej energetyki wiatrowej opierał się na prostym założeniu: większy wirnik, dłuższe łopaty i coraz wyższa moc pojedynczej turbiny. Dziś jednak branża zaczyna szukać alternatywnych rozwiązań. Coraz częściej pojawia się pytanie, czy zamiast stawiać na coraz większe konstrukcje, lepiej nie wykorzystać dwóch mniejszych turbin osadzonych na jednej platformie lub fundamencie. Nowa jednostka wykorzystuje architekturę „podwójnej głowicy” — dwie jednostki główne o mocy 25 MW każda, połączone w układzie wieży w kształcie litery V.
Platforma została zaprojektowana z myślą o wodach głębszych niż 40 metrów i ma być odporna na tajfuny, co czyni ją technologią przeznaczoną dla najbardziej wymagających warunków dalekomorskich. Mingyang deklaruje, że celem nowej konstrukcji jest obniżenie kosztów rozwoju pływającej energetyki wiatrowej — segmentu wciąż znacznie droższego niż klasyczne, posadowione na dnie morskim farmy wiatrowe.
(gramwzielone.pl)
For years, the development of offshore wind energy relied on a simple premise: larger rotors, longer blades, and ever-increasing power output from individual turbines. Today, however, the industry is beginning to explore alternative solutions. Questions are increasingly being raised as to whether, rather than focusing on ever-larger structures, it might be better to utilize two smaller turbines mounted on a single platform or foundation. The new unit employs a „dual-head” architecture—two main units, each with a capacity of 25 MW, connected in a V-shaped tower configuration.
The platform is designed for waters deeper than 40 meters and is built to withstand typhoons, making it a technology suited for the most demanding deep-sea conditions. Mingyang states that the new design aims to reduce development costs for floating wind energy—a sector that remains significantly more expensive than conventional, seabed-mounted wind farms.
prof. dr hab. Michał Wieczorowski dr Adam Lewandowski dr Wojciech Prus
